27 maart 2014 - 4 december 2019: 94593 bladzijden, 752658 artikelen

Hein Coumans bereidt zich voor op zware beklimming

'Ik voel dat mijn conditie met sprongen vooruit gaat'
Hein Coumans (55) heeft zeven jaar geleden een Lumbale AV fistel gehad op de ruggengraat ter hoogte van L2.
Zijn zenuwboom werd kapot gedrukt en het ruggenmerg beschadigd waardoor hij een incomplete dwarsleasie opliep. Door heel veel te sporten kan hij nog steeds lopen, weliswaar met krukken.Gelukkig kan Hein teeds beter aan activiteiten deelnemen en zijn sociaal leven oppakken. Met sporten wordt body-buildingfitness-gymnastiek-boksen en nu ook handbiken bedoeld. Zijn levensmotto is dan ook 'Never give up'. Zijn partner Yvonne doet haar uiterste best om Hein aan zijn zijde staan.
Waarom doe je mee aan de battle? "Toen ik afgelopen jaar hoorde van de HHB was ik direct dolenthousiast.Deze uitdaging wilde ik ook aangaan. Nu is het dan zover, op 26 juni ga ik de Kaunertalergletscherstraße beklimmen. Voor mij de manier om voor mijzelf te bewijzen dat het leven na een Ar dwarsleasie niet ophoudt. Ik vind het belangrijk om andere mindervalide mensen te laten zien dat sporten en bewegen bijdragen tot een beter functioneren van lichaam en zeker ook de geest."
Wie is je buddy? "Met mijn oudste zoon Sander, die als mijn buddy meegaat, ben ik al cheologiemuseum gr maanden keihard aan het trainen.Het gaat steeds beter zodat ik eigenlijk wel voor 99% zeker weet dat ik ook boven zal komen."
Wat voor handbike heb je? "De handbike waar ik op het moment op bike is een Quicky Shark, ik wacht nog op een op maat gemaakte Schmicking."
oeit verder Wat vind je van het trainingsschema? "We worden vanuit Adelante perfect begeleid door een team van therapeuten en artsen die de trainingsschema's voor ons gemaakt hebben. Die werken perfect.Ik voel dat mijn conditie met sprongen vooruit gaat. Ik maak al ritten tot zes uur in de bike.De spiermassa in de armen en schouders is fors Jeugdvoetbal toe genomen. In het begin waren de schema's eentonig omdat er steeds op de Tacx getraind moest worden en een uur wel een halve dag leek.Vanaf het moment dat we buitentrainingen konden gaan doen was alles anders. De uren in de bike vliegen dan om.Dan begin je aan de Limburgse heuvels en krijg je een klein beetje het idee hoe het straks in Oostenrijk zal zijn.Maar de verhalen gehoord te hebben van de deelnemers van vorig jaar zijn onze bergen slechts molshoopjes."
Wat hoop je dat de battle jou brengt? "Op 27 juni hoop ik dat ik kan terugkijken naar een geslaagde poging om deze Alpencol te beklimmen.Ben er zeker van dat het een heel emotioneel gebeuren zal zijn en ik voor mijzelf een hoofdstuk kan afsluiten. Natuurlijk kan je dit niet doen als je partner je niet voor de volle honderd procent steunt en gelukkig staat Yvonne volledig achter mij."