27 maart 2014 - 17 juli 2019: 91659 bladzijden, 728508 artikelen

‘Dit verrijkt mijn leven’

Door Pieter Duijf
TEGELEN/VENLO • Zo’n anderhalf jaar geleden meldde Tegelenaar Geert Beurskens zich bij Hospice Mariaweide in Venlo, nadat hij eerder een terminaal zieke oom tot aan diens dood als buddy had begeleid.
“Dat heeft wel iets in me losgemaakt.”
En Geert werd zorgvrijwilliger.
Gemiddeld draait een zorgvrijwilliger vijf tot zes diensten per maand, in directe aanwezigheid van een verpleegkundige. “Het is heel waardevol er voor gasten en hun naasten te mogen zijn. Je mag deelgenoot zijn van waarschijnlijk de moeilijkste fase van een leven. Het laatste stukje meelopen. Je hand reiken of soms gewoon er zijn zonder iets te zeggen. Er worden in een hospice veel vragen gesteld zonder dat daar een antwoord op wordt verwacht.
Dat is heel intiem, indringend, maar vooral ook zó verrijkend.”
Het hospice is dringend op zoek naar directe zorgvrijwilligers zoals Geert. Teamleider Christine van Heur: “We kunnen momenteel een beroep doen op veertig directe zorgvrijwilligers. Dat lijkt veel, maar we willen deze groep graag uitbreiden. Daar hoort natuurlijk een passende interne cursus bij.
Het gaat niet alleen om de mentale begeleiding. Het is ook fysiek zwaar werk. Iemand verzorgen is niet niks. We proberen mensen ‘bagage’ mee te geven om dit werk te kunnen doen, ook als je niet uit de zorg komt. ” Het spreekt voor zich dat de vrijwilligers uit het juiste hout gesneden horen te zijn. “Het gaat er niet om wat je te bieden hebt, maar om wat er van je gevraagd wordt.
Je moet naast onze gasten kunnen staan.” Geert Beurskens vult aan: “Je houding als vrijwilliger is bepalend.
Die moet bescheiden zijn, zuinig met je commentaar of eigen mening. Vooral niet steeds vragen hoe het gaat. Als er in die richting behoefte is, dan komt dat vanzelf wel. Iedereen wil zijn eigen leven leven, maar ook op zijn eigen manier sterven. De gast staat voorop.”
Petra Dammeijer is binnen het hospice de contactpersoon van relatiebeheer waar het eerste contact van vrijwilligers mee plaats vindt. Ook verzorgt ze mee de pr-zaken. “De missie van het hospice is dat de gasten en hun naasten centraal staan.
Zij zijn ons middelpunt waar elke medewerker voor staat. Het verblijf hier ontlast het thuisfront, maar we zijn ook een vangnet voor alleenstaanden, die echt bijna niemand hebben. Zij willen hun leven met een voldaan gevoel afsluiten. Bij ons krijgen ze alle aandacht.”
Volgend jaar viert Hospice Mariaweide het tweede lustrum. Het gastenverblijf voor terminaal zieke mensen werd in 2008 opgericht door Juliëtte Zanders, nadat ze in Roermond een vriendin in een soortgelijke instelling had bezocht.
Mede dankzij het meedenken van Arnold van Hoof, toenmalig directeur van Woningstichting Venlo- Blerick, kon een gedeelte van het vroegere Dominicanenklooster worden betrokken. Een jaar na de opening stierf Juliëtte in haar ‘eigen’ hospice. Christine: “We proberen het verblijf voor onze gasten zo aangenaam mogelijk te maken, het leven te vieren. Het gaat vooral om de kleine dingen, zoals bijvoorbeeld ’s avonds laat nog genieten van een kroketje.”
Geert: “Mij is weleens gevraagd waarom ik niets leukers wilde doen. Ga golfen of biljarten. Maar het is werkelijk zo’n prachtig werk!
We zijn met z’n allen één team met één gezamenlijke missie: het welbevinden van onze gasten. Hoe ik afschakel? Ik probeer alleen het goede gevoel mee naar buiten te nemen.
Dat lukt natuurlijk niet altijd.
Dan zijn er mijn collega’s met een luisterend oor. En soms steek ik een kaarsje op in de stilteruimte.”
Geraakt? Kijk voor meer informatie op www.hospicevenlo.nl