27 maart 2014 - 11 september 2019: 92887 bladzijden, 738498 artikelen

Je ziet geen bal op de blindentribune van Roda JC, maar je hoort echt alles

KERKRADE
Als eerste Limburgse voetbalclub opende Roda JC tijdens de wedstrijd tegen RKC Waalwijk een blindentribune.Blinden en slechtzienden kunnen hier dankzij twee commentatoren de wedstrijden van Roda JC beleven. Verslaggever Frank Benneker nam de proef op de som en testte de blindentribune door de thuiswedstrijd tegen RKC Waalwijk blind te ondergaan.
Voor de wedstrijd ontmoet ik Herman Evers van Koninklijke Visio,de initiatiefnemer van de blindentribune. Hij heeft twee simulatiebrillen voor me. Met de ene wordt kokervisie gesimuleerd en zie ik alleen iets door twee piepkleine gaatjes. De andere zorgt ervoor dat mijn gezichtsvermogen tot één procent wordt teruggebracht en ik alleen nog maar donker en licht van elkaar kan onderscheiden.Ik kies voor de laatste bril; ik wil niets van de wedstrijd zien en me compleet afhankelijk maken van de commentatoren.
Evers lijdt aan een oogaandoening waardoor hij maar vijf procent van het gezichtsvermogen over heeft. Zijn hele leven is hij al nagenoeg blind en hij weet hoe het is om sportverslagen te volgen zonder dat je de sport zelf kunt zien. Hij noemt de legendarische radioverslaggever Theo Koomen als voorbeeld. "Ik weet nog dat ik naar een radioverslag van de Tour de France van Theo Koomen luisterde", herinnert hij. "Peter Winnen fietste de Alpe d'Huez op en Koomen deed daar zo'n levendig verslag van dat ik me voelde alsof ik naast Winnen die berg op aan het fietsen was."
Dat gevoel moeten meer blinden en slechtzienden kunnen ervaren, vindt Evers en hij nam met zijn idee contact op met Roda JC,waar het perfect in het project Midden in de Maatschappij bleek te passen, de naam die Roda aan zijn maatschappelijk verantwoorde activiteiten geeft. Ongeveer dertig blinden en slechtzienden maken deze middag gebruik voor de eerste van de blindentribune. Op de tribune krijg ik een koptelefoon waarmee ik het blindenverslag kan horen.
Twee Vlaamse commentatoren vertellen bijna alles wat de blinden en slechtzienden niet kunnen zien. En dat is veel. Want waar radiocommentatoren nogal eens een stilte kunnen laten vallen, zijn de twee verslaggevers continu aan het woord en zo kom ik te weten dat Timo Letschert op blauwe schoenen speelt, dat RKC in een witblauw uittenue speelt, wat voor spandoeken er in de vakken hangen, hoe RKCcoach Erwin Koeman uit zijn vel springt na slordig balverlies van zijn ploeg en dat Henk Dijkhuizen zijn lange blonde haar met zijn hand naar achteren kamt voor hij een ingooi neemt. Ook wanneer er even niks te doen is, zoals de minuten waarin Evander Sno groggy op het veld ligt na een botsing met Arnaud Sutchuin, praten de commentaren de tijd professioneel vol.
Het verslag verloopt echt live, er zit geen vertraging in, en dat zorgt ervoor dat je echt om je heen voelt wat er op het veld gebeurt. Wanneer de verslaggevers met stemverheffing beginnen te spreken omdat Roda een kans creëert, hoor en voel je de spanning van de supporters om je heen stijgen.
Ook geven de commentatoren wel eens aan in welke minuut de wedstrijd zich bevindt, al mag dit met name in het begin van de eerste en tweede helft wat vaker gemeld worden,want op een gegeven moment heb ik geen idee of we pakweg in de 25e of de 33e minuut van de wedstrijd zijn.
Als RKC de 0-1 maakt,wordt dit doelpunt tot in het kleinste detail beschreven. Ik kan in mijn hoofd als het ware een film van het doelpunt afspelen. Als ik na de wedstrijd dit doelpunt zonder simulatiebril terugkijk, blijkt die film aardig met de werkelijkheid overeen te komen. Helaas mag ik niet meemaken hoe het voelt om blind een 'jool' van Roda te ervaren.De stand blijft 0-1 en de degradatiezorgen in Kerkrade zijn groter dan ooit.
Herman Evers toont zich na afloop zeer tevreden over de blindentribune. "Ik vond het een mooi moment dat de commentatoren aangaven dat de zon doorbrak,dat je dit ook kon voelen",zegt hij."Dit heeft veel meerwaarde ten opzichte van een radioverslag. Ik heb alles gehoord wat er te zien was, ik kon het gras ruiken en het stadion voelen!"
Frank Benneker