27 maart 2014 - 11 september 2019: 92887 bladzijden, 738498 artikelen

Ger Hermans:“Bombardon was een uitdaging”

Door dit naderende afscheid kijkt hij nog eenmaal terug op vier jaar Bombardon. Met een tevreden blik?
HEYTHUYSEN - Zondag 13 april zal Ger Hermans bezoekers begroeten voor het laatste Rabo zondagochtendconcert van dit seizoen in de Bombardon. Hiermee zit het seizoen er weer op. Voor Ger niet alleen het theaterseizoen, maar ook zijn bestuurslidmaatschap van de Bombardon.
“Jazeker”, meldt hij overtuigd. “Er is in de afgelopen jaren heel wat bereikt en opgebouwd. Ik ben er best een beetje trots op dat we er met een paar ondernemers in zijn geslaagd de Bombardon te voorzien van een mooie tribune waar bezoekers de komende tien jaar kunnen genieten van verenigingsactiviteiten of theaterproducties. Het was voor mij wel een hoogtepunt dat de relatief saaie platte zaal kon worden omgeturnd in een sfeervolle theaterzaal. Ik heb ook nog nooit iemand horen zeggen dat hij het maar niks vindt. Integendeel, iedereen is vol lof en verrast bij het zien van het resultaat.”
“Ja hoor, ik noem onder andere de weerstand die we hebben ervaren van diverse verenigingen na de aankondiging dat de huren werden verhoogd. Verder heb ik een deel van de verenigingen en bestuur er niet van kunnen overtuigen dat verenigingen die activiteiten organiseren in de Bombardon genoegen moeten nemen met de entreeopbrengsten en de winst uit de horecaomzet moeten laten aan de Bombardon. Dat betekent dat zij alternatieven moeten bedenken voor dat deel van hun inkomsten dat ze zouden moeten missen. Immers, het weghalen van een deel van de horecawinst bij de Bombardon heeft als gevolg een groter tekort voor de gemeenschapsvoorziening. Maar dit anders denken en doen bij verenigingen heeft meer tijd nodig dan ik dacht.
En dan de steeds weer terugkerende tekorten op exploitatie van de Bombardon. Overigens niets dan lof over de opstelling van het merendeel van het college van onze gemeente. We kregen steeds weer, voor zover nodig, een luisterend oor, maar ook fi nanciële support.
Wat ik ook heb ervaren is dat de theaterproducties nog door relatief weinig inwoners van Leudal bezocht worden. Zoals bijvoorbeeld tijdens de voorstelling van Poverty Requiem. Het was me gelukt om via een sponsor honderdvijftig zangers en dansers naar Heythuysen te laten komen voor een bijzonder indrukwekkende productie. Jammer, en zelfs een beetje genant, dat er slechts tachtig mensen in de zaal zaten. Dat doet wel even pijn. Mij is wel duidelijk geworden dat hier nog een hele weg te gaan is.
“Nee, daar geloof ik niets van. Het heeft tijd nodig en een betere promotie zou op zijn plaats zijn, maar helaas, ook hier loop je tegen het kleine budget aan dat aan promotie kan worden besteed. Het kan naar mijn mening echter nog veel beter, maar dat zal onder andere voor een groot deel afhankelijk zijn van het budget dat er beschikbaar is. Mijn visie is dat de politiek zou moeten kiezen voor: of meer middelen beschikbaar stellen of de beschikbare middelen anders aanwenden. Bijvoorbeeld door het laten fuseren van dorpshuizen, met als gevolg een hogere bezetting en effi ciëntere bedrijfsvoering. Ik zou zeggen laat de bevolking eens aan het woord en stel hen de vraag eens of ze meer willen investeren in kunst en cultuur voor bijvoorbeeld de verhoging van de o.z. bijdragen of juist niet. Dan krijg je automatisch politiek draagvlak voor de beslissing die genomen gaat worden.”
“Bij aanvang heb ik aangegeven dit werk maximaal vier jaar te blijven doen en die zitten er nu bijna op. Wil je de dynamiek in zo’n organisatie behouden, dan is het verstandig om nieuwe mensen aan te trekken. En voor mezelf is het goed om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Er komt wel weer iets leuks voorbij en bovendien hou ik wat meer tijd over voor de schilderkunst en alles wat hiermee samenhangt.”